Poradnik sieciowy Proxmox publiczny adres IP dla każdej maszyny wirtualnej

Twoje adresy znajdują się w wiadomości Dedicated Server Setup, którą wysłaliśmy w dniu postawienia serwera — najpierw IPv4, potem IPv6. Możesz je też zobaczyć w każdej chwili na swoim koncie: otwórz serwer i spójrz na panel Access, Networking & rDNS.

Na serwerze Proxmox tylko pierwszy adres jest skonfigurowany na hoście. Wiadomość mówi o tym pod listą adresów. Celowo na tym poprzestajemy: host trzymający wszystkie adresy odpowiadałby za każdy z nich, a Twoje maszyny wirtualne nie miałyby czego używać. Reszta należy do Ciebie — możesz je przydzielić maszynom wirtualnym albo hostowi, jeśli chcesz, aby miał więcej niż jeden.

Za każdym razem, gdy przypisujesz adres, potrzebujesz tych samych kilku wartości:

Maska sieciowa

/24Czyli 255.255.255.0.

Brama

.1Adres .1 z zakresu, w którym leży dany adres, więc 203.0.113.58 używa 203.0.113.1.

DNS na hoście

209.244.0.3Twoje maszyny wirtualne mogą używać dowolnego resolvera.

IPv6

/64Brama to prefiks, po którym następuje ::1. Szczegóły w kroku 06.

Większość osób powinna wybrać tę opcję. Twoja maszyna wirtualna zachowuje się jak własny komputer w tym samym przełączniku, rozmawia bezpośrednio z naszymi routerami, a host nie wymaga żadnych zmian.

W Proxmox dodaj urządzenie sieciowe do maszyny wirtualnej, wybierz vmbr0 jako mostek i zachowaj adres MAC wygenerowany przez Proxmox. Następnie ustaw adres wewnątrz maszyny wirtualnej.

Debian lub Ubuntu z ifupdown

/etc/network/interfaces

auto lo
iface lo inet loopback

auto ens18
iface ens18 inet static
    address 203.0.113.58/24
    gateway 203.0.113.1
    dns-nameservers 209.244.0.3 1.1.1.1

Ubuntu z netplan

/etc/netplan/01-netcfg.yaml

network:
  version: 2
  ethernets:
    ens18:
      addresses: [203.0.113.58/24]
      routes:
        - to: default
          via: 203.0.113.1
      nameservers:
        addresses: [209.244.0.3, 1.1.1.1]

Windows

Wpisz ten sam adres, maskę sieciową i bramę w ustawieniach IPv4 karty sieciowej. System operacyjny nie robi nam żadnej różnicy: Twoja maszyna wirtualna to po prostu kolejny komputer w sieci.

Nie musisz nam niczego zgłaszać

Nie ma żadnego formularza do wypełnienia dla każdej nowej maszyny wirtualnej i nie wysyłasz nam adresów MAC. Niektórzy dostawcy wymagają obu rzeczy. Sprawdziliśmy to po naszej stronie, zanim to napisaliśmy: port przełącznika, którego używa Twój serwer, nie ma limitu adresów MAC, a zabezpieczenie portów jest wyłączone. Sami też przypisaliśmy drugi adres i MAC jednemu z naszych serwerów i połączyliśmy się z nim z internetu.

Kilka zasad sprawia, że to działa:

• Nadaj każdej maszynie wirtualnej jej własny adres MAC. Jeśli dwie go współdzielą albo jedna kopiuje adres hosta, żadna nie działa poprawnie.
• Użyj bramy pasującej do zakresu adresu, z kroku 01.
• Używaj wyłącznie adresów, które są na Twoim koncie. Ten mostek łączy się z siecią, w której są inni klienci, a adres, który nie jest Twój, odbiera im ruch.
• Nigdy nie uruchamiaj serwera DHCP ani nie wysyłaj ogłoszeń routera na vmbr0, z tego samego powodu. Jeśli chcesz automatycznego adresowania, użyj prywatnego mostka z kroku 05.

Wiele maszyn wirtualnych musi tylko wychodzić do sieci, a nigdy nie być osiągalnymi: runnerzy buildów, workery, baza danych, która ma pozostać ukryta. Nadaj im prywatne adresy na drugim mostku, a host przetłumaczy ich ruch na swój własny publiczny adres IP. To nie zużywa żadnego z Twoich adresów, więc możesz uruchomić ich tyle, na ile pozwala sprzęt.

Dodaj drugi mostek i zostaw vmbr0 takim, jaki jest:

auto vmbr1
iface vmbr1 inet static
    address 10.10.10.1/24
    bridge-ports none
    bridge-stp off
    bridge-fd 0
    post-up echo 1 > /proc/sys/net/ipv4/ip_forward
    post-up iptables -t nat -A POSTROUTING -s '10.10.10.0/24' -o eno1 -j MASQUERADE
    post-down iptables -t nat -D POSTROUTING -s '10.10.10.0/24' -o eno1 -j MASQUERADE

Podłącz maszyny wirtualne do vmbr1 i nadaj każdej adres z tego zakresu, z 10.10.10.1 jako bramą. Internet widzi je jako Twój serwer. Nic nie może się z nimi połączyć z zewnątrz, dopóki nie przekierujesz portu, co wymaga jeszcze jednej pary linii na porcie, którego host nie używa:

post-up iptables -t nat -A PREROUTING -i eno1 -p tcp --dport 8443 -j DNAT --to 10.10.10.2:443
post-down iptables -t nat -D PREROUTING -i eno1 -p tcp --dport 8443 -j DNAT --to 10.10.10.2:443

Ponieważ vmbr1 nie ma fizycznego portu, serwer DHCP na nim jest bezpieczny i stanowi łatwy sposób adresowania wielu maszyn.

Rewers DNS możesz ustawić samodzielnie dla dowolnego ze swoich adresów. Zaloguj się, otwórz serwer i przejdź do Access, Networking & rDNS. Każdy adres pokazuje swoją bieżącą nazwę z przyciskiem Edit rDNS obok, a adresy IPv6 działają tak samo.

Wpisz nazwę hosta: litery, cyfry, myślniki i kropki, co najmniej dwie części, każda o długości od 1 do 63 znaków. Kropka końcowa jest dodawana za Ciebie. Zmiana zajmuje kilka minut.

Jeśli maszyna wirtualna wysyła e-maile, ustaw rewers DNS dla adresu, z którego poczta wychodzi. W konfiguracji prywatnej jest to adres hosta. Dodaj też pasujący rekord forward u swojego dostawcy DNS, ponieważ serwery odbierające pocztę sprawdzają, czy oba są zgodne, i odrzucają wiadomości, gdy nie są.